Przez ostatnie tygodnie zdążyliście już poznać ofertę i wielozadaniowość produktów tworzonych przez Bouduar. Teraz wychodzimy do Was z czymś, od czego może powinnyśmy zacząć naszą wspólną przyjaźń – dzisiaj opowiemy o tym jak powstała nazwa Bouduar (Buduar, Boduar)?.
Co to właściwie jest ten boduar?
No właśnie – zapis nazwy nie jest przypadkowy i dziś chcemy Wam wyjaśnić, jak do tego doszliśmy. Istnieją aktualnie trzy definicje słowa buduar. Pierwsza mówi, że jest to wytworny damski pokój. Druga, odnosi się do historii i buduar określa mianem pokoju dla pani domu, w którym ta mogła swobodnie odpocząć. Trzecia skupia się na wytwornym umeblowaniu tegoż pomieszczenia. Podsumowując to co łączy wszystkie wyżej opisane, to fakt, że buduar był i nadal jest rozumiany jako pomieszczenie służące kobiecie. To był punkt wyjścia do naszych rozmyślań na temat nazwy.
Francuskie rokoko z przestrzenią dla pań
Obecnie buduar kojarzy nam się głównie z Francją i pałacami, w których pomieszczenia te zaczęły być modne od XVIII wieku. Zamysł małego, specjalnego pokoiku ma swoje źródło jeszcze w wiekach przed naszą erą. Pierwsze alkowy obecne były w architekturze domostw starożytnego Rzymu. Bez wątpienia początkowo pełniły funkcję sypialni. Później z czasem przekształciły się w pomieszczenia o charakterze ekskluzywnym i przeznaczonym wyłącznie dla kobiet.
Kiedy pompatyczny barok zaczął ustępować frywolnemu rokoko, a popularna postawa ascezy wyparta została przez obyczajową lekkość bytu – przyszedł też czas na zmiany w architekturze. W rzeczywistości sztuka przekształciła się z ponurej i wzniosłej na zmysłową i lekką. Miało to swoje odzwierciedlenie w pomieszczeniach domowych. Wśród licznych niewielkich pokoików o różnym zastosowaniu (do pracy, do muzyki itd.), pojawił się buduar. Z pewnością to wyjątkowe pomieszczenie łączyło w sobie wiele funkcji, a cechą wspólną dla każdego był jego damski styl.
Perfuma, gorset i wanna na złotych nóżkach – boduar
W buduarze musiały znajdować się m.in. : szafa z pięknymi sukniami, manekin do przymierzania zestawów ubraniowych, ozdobna toaletka, parawan zasłaniający wannę, szezlong służący wypoczynkowi. Wszystko otulone zapachem kobiecych perfum, co stanowiło jedną z najbardziej charakterystycznych cech tego pomieszczenia. Tutaj panie domu odpoczywały, rozmyślały, pisały, rozmawiały. W buduarach kobiety zaczynały i kończyły swoje codzienne aktywności. Ściany tego pokoju widziały i słyszały z pewnością najwięcej spośród wszystkich pomieszczeń w domu.
Pewne buduary szczególnie zapisały się w historii, a to za sprawą ich właścicielek. Jednym z nich, jest ten mieszczący się w Wersalu, którego właścicielką była sama Maria Antonina. Drugi należał do markizy La Paiva, słynnej kurtyzany paryskiej, w której żyłach ponoć płynęła polska krew.
Kobiecość, która pozostała
Moda na buduary zaczęła wygasać z początkiem XX wieku. Dzisiaj ciężko sobie wyobrazić, że jeden z domowników ma pomieszczenie wyłącznie dla swojego użytku, o ile nie jest dzieckiem oczywiście. To, co pozostało niezmienne to aura kobiecości, która roztacza się wokół miejsc, w których panie przebywają. Nazwa Bouduar nawiązuje do wyjątkowości i intymności, które towarzyszyły tym specjalnym pomieszczeniom, oraz tajemnicy kobiecości, która odbywała się za zamkniętymi drzwiami.
“Bouduar” stanowi połączenie tegoż słowa w języku francuskim i polskim. Pomysł zrodził się w naszej pierwszej pracowni. Przy kuchni, usytuowany był mały pokoik, niegdyś wykorzystywany przez służbę. Zwykliśmy nazywać go “buduarem”. Z tej anegdoty zrodziła się pomysł na nazwę naszej manufaktury.
Bielizna od Bouduar jest dyskretna i zmysłowa jednocześnie. Pozwala czuć się kobieco i pewnie w połączeniu z najbardziej wymagającymi ubraniami. Jest też elegancka i bardzo dyskretna, a wszystkie te cechy kojarzą nam się z atmosferą dawnych buduarów (boduar).
Sprawdź to sama i przeczytaj kolejny artykuł ->
